Hoelang nog?
Zijn er biofysische grenzen aan onze groei? (bron: Terra Incognita).
We leven in een eindig systeem met een model voor oneindige groei. Vroeg of laat komt daar heibel van. Dit is toch de stelling van ene Herman Daly (2004).
Citaat (tevens terug te vinden in het boek Terra Incognita).
Infinite growth in a finite system is an impossible goal and will eventually lead to failure. The USSR failed first because its system of central planning, along with its neglect of human rights, was more inefficient then the decentralized markets and greater respect for human rights in the West. The USSR was less mindful of the social and the environmental costs of growth than the West, so it collapsed sooner. Because of its greater efficiency, the West can keep going for a bit longer in its impossible quest. But it, too, will collapse under the accumulating cost of growth. However, thus far the collapse of the USSR has been recognized by the West only as a validation of our superior efficiency. The possibility that efficiency only buys time and that unlimited growth must eventually fail in the West as well is something we have not yet considered.
De stelling wordt dus geponeerd dat ook ons systeem, zij het dan trager zal in elkaar storten onder zijn eigen gewicht. Het feit dat de voormalige Sovjetunie geen oren had voor mensenrechten en milieuschade, heeft hen gewoon sneller ten val gebracht.
Ons dierbare economische systeem blijkt dus ook aan het aftakelen en het is kwestie van tijd vooraleer het als een kaartenhuisje in elkaar kan vallen. De vraag blijft echter wanneer we dit mogen verwachten. We kunnen natuurlijk ook de vraag stellen of dit reeds bezig is en de vele onheilspellende berichten een signaal zijn. Denken we hierbij maar aan de hoge energieprijzen, de hoge voedselprijzen, de dure grondstoffen, de kredietcrisis in de VS en elders, grote banken die overkop zijn gegaan of ternauwernood werden gered, de slechte beurscijfers,…
Misschien is de oplossing dat we toch gaan kiezen voor een duurzame rechtvaardige ecologische maatschappij.
Bernard Lietaer (2001) vertelt het volgende (ligt in de lijn van deze context):
Het is typerend voor zowel monetaire deskundigen als groenen dat zij geen verband zien tussen het geldstelsel en duurzaamheid.
augustus 28th, 2008 at 16:46
in de aanloop naar 2012… tijd om maatregelen te nemen waarmee we niet langer afhankelijk zijn van alle systemen. M’n voeding heb ik al veilig gesteld voor het geval het mis gaat, noodrantsoenen die meer dan 10 jaar lang houdbaar zijn. En ben bezig met andere voorzieningen zoals waterfilters voor als er niets meer uit de kraan komt en de supermarkten leeg zijn. Eens kijken of ik het hoofd boven het water hou…
augustus 31st, 2008 at 21:28
Terra Incognita is een bijzonder goed boek.
Nooit heb ik zo leesbaar zoveel informatie bij elkaar gezien. Ik kan het iedereen aanbevelen die de achtergronden van de mondiale milieucrisis wil begrijpen.
Daly legt het in de docuserie “The Planet” (SF films zweden, NIET ‘Earth, the power of the planet’ trouwens!) die wel naar het boek lijkt gemaakt te zijn, ook mooi uit. Het is de moeite zich in zijn werk te verdiepen maar inderdaad, beter beginnen we alvast rekening te houden met het één en ander.